Een prachtige zoon rijker en vol nieuwe plannen

DSC_0192_bewerkt-1Op 21 oktober is onze prachtige zoon Timo geboren. Nu, drie maanden later, is Timo er al aardig aan gewend om op dinsdag en donderdag bij opa en oma te zijn. Op die dagen kan ik weer lekker aan de slag met Elastikids.

Het was heerlijk om verlof te hebben en nu ook fijn om weer aan het werk te zijn. Al had ik niet voor 100% verlof, want tijdens mijn verlof kreeg ik nog een urgente coachaanvraag. Een paar weken na de bevalling ben ik dus weer aan het coachen geslagen, ik kon het niet laten en inmiddels is dit traject alweer succesvol afgerond.

Op dit moment ben ik druk bezig met de planning voor 2014 en zit ik boordevol nieuwe plannen.

De workshops in de werkplaats komen waarschijnlijk te vervallen. Hoewel ik het erg leuk vind om te doen en om telkens iets nieuws te verzinnen, is het niet rendabel gebleken.

In plaats daarvan zal het aanbod in de loop van het jaar worden uitgebreid met braingym en mindfulness voor kinderen. En ik denk er over om toch weer iets met muziek te gaan doen, maar hierover later meer.

Categorieën: Kindercoachpraktijk, Werkplaats | Een reactie plaatsen

Verlof

Mijn buik wordt steeds dikker en zit al aardig in de weg. Nog een paar dagen en dan gaat mijn zwangerschapsverlof in.

Dat betekent dat Elastikids vanaf 8 september t/m 5 januari gesloten is. Natuurlijk ga ik na de kerstvakantie weer enthousiast aan de slag. Onder andere met weer een heel leuk workshopprogramma voor 8 t/m 12 jarigen.

Daarnaast wil ik komend voorjaar starten met informatieworkshops over sensorisch spel, voor ouders met jonge kinderen en vanaf februari is er eindelijk ook een educatief aanbod beschikbaar voor basisschool en BSO.

Ook verwacht ik dat de samenwerking met Stedelijk Museum Alkmaar zal worden voortgezet en waarschijnlijk start er ook een leuke samenwerking met Grandcafé Koekenbier.

Er zijn dus veel leuke plannen in ontwikkeling en ik heb er nu al zin in!

Tot in januari!

Categorieën: Overig | Een reactie plaatsen

De vos en de uil

In het gras onder de boom ligt een klein, grijs, pluizig balletje. Borre, de vos, snuffelt er aan en het balletje rilt. Dan geeft hij het een zet met zijn snuit en het rolt om.

Het blijkt een uilskuiken te zijn en het houdt zijn oogjes stijf dicht. Normaal zou hij er gelijk zijn tanden inzetten, maar Borre heeft grote bewondering voor uilen. Het lijkt hem geweldig om een uil te zijn. Uilen staan voor balans en wijsheid en wat zou hij dat graag willen hebben.

Hij tikt voorzichtig met zijn voorpoot tegen het uilskuikentje. ‘Hé psst, doe je ogen eens open. Hoe heet jij?’

Voorzichtig gaan de oogjes open. ‘Ik heet Ollie’, stamelt het kuiken.

‘Mooi Ollie. Weet je , ik bewonder uilen. Kun jij me vertellen hoe je wijs moet worden?’

‘Nou’, zegt Ollie, ‘dan moet je niet bij mij zijn. Mijn broertjes noemen me niet voor niks Oliedom. Ik weet helemaal niks van wijsheid. Alles wat ik moet leren is stilzitten, nadenken en geruisloos zweven. Hoe kun je nou wijs worden zonder dat je iets van de wereld hebt gezien? Ik zou veel liever vrij zijn, rennen, snuffelen en ontdekken. Maar nee hoor. Ik moet stil op een tak blijven zitten. Ik zit dan en ik kan er niks aan doen. Ik begin dan zo te wiebelen…en toen ben ik naar beneden gevallen.’

De afbeelding komt uit de film Legends of the guardians, the owls of Ga'Hoole. Echt het bekijken waard!

De afbeelding komt uit de film Legends of the guardians, the owls of Ga’Hoole. Echt het bekijken waard!

Borre was verrast door dit antwoord. Dat had hij niet verwacht. Hij dacht even na en zei toen: ‘Weet je?’, zei hij. ‘Jij wilt de wereld zien, toch? Waarom spring je niet op mijn rug, dan laat ik je de wereld zien. Dan vinden we onderweg vast samen onze eigenwijsheid.

Geschreven door: Carolijn Nicolai
Datum: 27-1-2013

Categorieën: Kindercoachpraktijk | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Workshop luchtschip maken een week verplaatst

De workshop luchtschip maken van woensdag 30 januari is een week verplaatst naar 6 februari. Kom je gezellig meedoen?

Meer informatie vind je hier.

luchtschip1

Categorieën: Werkplaats | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Kleine grote man en grote kleine man

Onlangs vertelde een collega vol enthousiasme over haar twee jongens van 6 en 4. Beide zijn slim en gevoelig en toch zijn ze totaal verschillend.fietsen De oudste vindt veel dingen spannend en kiest het liefst voor de veilige weg. De jongste is veel meer een doener en kan niet wachten om dingen uit te proberen.
De oudste riep bij het leren fietsen: ‘Niet loslaten mama! Je moet me vasthouden!’ en de jongste riep: ‘Niet vasthouden mama! Je moet me loslaten!’

Ontzettend grappig dat ze daarin zo verschillend zijn en beide zijn goed, totdat er remmingen ontstaan. Voor de oudste is het niet makkelijk om bij vriendjes te gaan spelen waar hij nog niet eerder is geweest en ook andere nieuwe situaties leveren duidelijk stress en tranen.

De jongste fietst overal veel gemakkelijker door. Tenminste, dat lijkt zo. Hij is zindelijk, maar heeft nog moeite om ‘de grote boodschap’ op het toilet te doen. Hij vraagt dan om een luier en heeft er dus wel controle over.

Volgens de systeemtheorie van Nagy en Hellinger heeft iedereen in het gezin een eigen plek. Die plek is hiërarchisch bepaald: vader, moeder, oude kind, jongste kind. Als daar verschuivingen plaatsvinden ontstaat er gedoe dat zich op allerlei manieren kan manifesteren.

Hier we te maken met een kleine grote man (de oudste) en een grote kleine man (de jongste). Beide zijn slimme en gevoelige jongens. De oudste laat zich daar een beetje door remmen en de jongste vult mogelijk onbewust de ontstane gaten op om het systeem weer in balans te brengen.

Misschien het gedrag van de jongste dus eigenlijk wel: Kom op oudste! Het fietsen is daar dan een mooi voorbeeld van. Ik denk dat het een experimentje waard is om eigenlijk het omgekeerde te doen van wat ze zelf roepen. De oudste stimuleren om het onbekende met vertrouwen tegemoet te gaan en de jongste te bevestigen dat hij ook klein mag zijn. Mogelijk lost het zindelijkheidsprobleem zich dan ‘vanzelf’ op.

Een leuk oefeningetje om samen te doen is ‘samen verdwalen’.
Je maakt dan een dobbelsteen met links, rechts en rechtdoor. Bij elk kruispunt moet er opnieuw gegooid worden, dat doen jullie om de beurt. Degene die gegooid heeft kijkt voor iedereen uit bij het oversteken en loopt voorop. Voor de oudste een goede oefening in loslaten en het onbekende tegemoet gaan en voor de jongste een oefening in veilig oversteken.

Categorieën: Kindercoachpraktijk | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com. Het Adventure Journal thema.